Mία από τις βασικές προκλήσεις για την υψηλή αποδοτικότητα των λεγόμενων ομάδων έντασης γνώσης, όπως για παράδειγμα επιστημονικών ομάδων που στελεχώνουν πανεπιστημιακά ή εταιρικά εργαστήρια έρευνας και ανάπτυξης, είναι η ικανότητα των μελών τους να παράγουν διαρκώς νέα γνώση.Η διαδικασία παραγωγής νέας γνώσης εξαιρετικά σπάνια αποτελεί ατομική υπόθεση. Αντίθετα, απαιτεί, μεταξύ άλλων, συνεχείς ομαδικές προσπάθειες με στόχο τη σταδιακή βελτίωση εξειδικευμένων διεργασιών, τον καινοτόμο συνδυασμό εξεζητημένων μεθόδων και πολύπλοκων τεχνικών για την αντιμετώπιση γνωστών αλλά και απροσδόκητων προβλημάτων, και πειραματικές δοκιμές νέων θεωρητικών προσεγγίσεων με τη βοήθεια των τελευταίων τεχνολογιών, δημιουργώντας τη βάση για νέες επιστημονικές ανακαλύψεις και τις εμπορικές τους εφαρμογές.
