Στην εποχή της οικονομικής κρίσης που διανύουμε, είναι κοινά αποδεκτό ότι όλα αλλάζουν, όλα μετασχηματίζονται, όλα μετατρέπονται.
Οι εταιρείες «μαζεύονται» οικονομικά, τα κράτη θεοποιούν τη λιτότητα και στην τελική ανάλυση, ο πολίτης, η ελάχιστη αυτή μονάδα που είναι όμως πολύ σημαντική γιατί σαν σύνολο στηρίζει την οικονομία, στενάζει και μοιραία μειώνει τις καταναλωτικές του ανάγκες.
Σε τέτοιες δύσκολες εποχές που από την αγορά απουσιάζει το ρευστό, είναι προφανές ότι οι υγιείς εταιρείες που σε πείσμα της κρίσης προσπαθούν να αναπτυχθούν, συναντούν σοβαρά προβλήματα στη χρηματοδότηση της εκπαίδευσης του προσωπικού τους.





